Hurda alüminyumun eritilmesi genellikle akı tabakası altında gerçekleştirilir. Akı, metal alüminyumu oksidasyondan korumakla kalmaz, aynı zamanda oluşan oksitleri adsorbe ederek bu oksitleri alüminyum alaşımından uzaklaştırır. Alüminyum eritme akısı için belirli gereksinimler vardır; yani erime noktası alaşımın erime noktasından daha düşük olmalıdır; yoğunluğu alaşımınkinden daha düşük olmalıdır; fırın gazı, fırın astarı ve erimiş alaşımla kimyasal reaksiyona girmemelidir. Alaşım yüzeyindeki oksit tabakasının erimiş akı içine aktarılması süreci oldukça karmaşıktır ve bu süreç, alaşım-oksit-akı etkileşim fazları arasındaki arayüzey gerilimi tarafından belirlenir. Akının, alaşım veya oksit ile temas eden arayüzeyindeki faz arayüzey gerilimi ne kadar düşükse, yüzey akı tarafından o kadar kolay ıslatılır.
Şu alüminyum döküm tozu Oksit tabakasını emebilmesi için, akı maddesinin alaşıma göre oksit tabakasına karşı daha iyi ıslanabilirliğe sahip olması gerekir. Aksine, erimiş alaşıma akı maddesi de iyi bir şekilde nüfuz ederse, metal damlacıklarının erimiş alaşım içinde toplanmasını engeller ve bu da alaşımın büyük miktarda dağınık metal damlacıklarının cürufla birlikte kaybolmasına neden olur.
Sodyum klorür ve potasyum klorür gibi klorürler, atık alüminyumun eritilmesinde yaygın olarak akı maddesi olarak kullanılır. Sodyum klorür ve potasyum klorür kütle oranında karıştırıldığında, yüzey özellikleri en iyi seviyeye ulaşır. Ancak bu akı, alaşıma da çok iyi bir şekilde nüfuz edebilir; bu nedenle 3%'nin 5% kriyolitine eklenmesi, akı ile alüminyum alaşımı arasındaki arayüzdeki yüzey gerilimini artırabilir. Bu durum, alüminyum damlacıklarının birikmesine yardımcı olur ve alüminyum alaşımının cürufla birlikte kaybını azaltabilir.
Hurda alüminyum eritme sürecinde, akışkanın erime noktası büyük önem taşır. Akışkanın erime noktası, alaşımın erime noktasından daha düşük olmalıdır. NaCl-KCl serisi akışkanlar üretim uygulamalarında yaygın olarak kullanılmaktadır ve bunlardan bir grup 40%-60% olarak sınıflandırılır. Bu karışımın erime noktası, 660°C ile alüminyumun erime noktasına yakındır. 10% kriyolit veya 1.2% florit eklenirse, erime noktası sırasıyla 631℃ ve 641℃'ye düşer; ancak bu katkı maddelerinin içeriği daha da artırılırsa, sistemin erime noktası keskin bir şekilde yükselir.
Eklenen akı miktarı da eritme işlemi sırasında metalik alüminyum kaybını etkiler. Akı miktarı az olduğunda, oluşan cürufun oksit içeriği yüksek ve viskozitesi yüksektir. Cüruf içinde dağılmış alüminyum alaşımı damlacıklarının ayrılması zordur ve bunlar cürufla birlikte kaybedilir. Akı miktarı artırıldığında, akışkanlığı iyi olan sıvı cüruf elde edilebilir ve alüminyum kaybı az olur.
