Döküm alüminyum alaşımının başlıca kusurları: alaşımda kalan gaz ve oksitler gibi katı parçacıkların neden olduğu gözenekler ve cüruf kalıntılarıdır. Bu nedenle, yüksek kaliteli bir eriyik elde etmek için sadece doğru ve uygun bir eritme sürecinin seçilmesi gerekli olmakla kalmaz, aynı zamanda eriyikteki akı ile arıtma ve saflaştırma işleminin de büyük önemi vardır. Akı Arıtma ve Saflaştırma İşlemi, alüminyum alaşımı metalurjisinin kalitesini artırmanın anahtarıdır ve aynı zamanda arıtma ve bozulmanın da temelini oluşturur.
Arıtma işlemi sıcaklığının artmasıyla birlikte, akı arıtma ve saflaştırma işleminden sonra erimiş alüminyumun hidrojen içeriği nispeten düzgün bir şekilde değişmekte ve nispeten düşük bir seviyede kalmaktadır. Ayrıca, erimiş alüminyumdaki hidrojen içeriği, ısı muhafaza ve bekletme süresinin uzamasıyla birlikte nispeten sabit kalmaktadır; bu durum, esas olarak erimiş alüminyumdaki safsızlık içeriği tarafından belirlenmektedir.
Şu akı arıtma Bu süreç aynı zamanda bir hidrojen emilimi ve oksidasyon sürecidir. Nihai akı arıtma etkisi, bu iki dinamik denge sürecine bağlıdır. Alüminyum eriyikteki oksitlenmiş kalıntılar birçok küçük delik, boşluk ve çatlağa sahiptir ve eriyikteki difüzyon süreci sırasında hidrojen bu kalıntılar üzerinde kolayca adsorbe edilir. Sıcaklık ne kadar yüksekse, alüminyum eriyikteki hidrojenin difüzyon katsayısı o kadar büyük olur ve hidrojenin metalik olmayan kalıntılar tarafından adsorbe edilme olasılığı o kadar artar. Bu şekilde, kalıntıların çevresindeki eriyikteki oksijen içeriği kaçınılmaz olarak azalacaktır. Konsantrasyon dengesini sağlamak amacıyla, eriyik yüzeyindeki hidrojen eriyik içine difüze olacak ve böylece alüminyum eriyik havadaki hidrojeni daha fazla emecektir.
Akı arıtmasından geçen erimiş alüminyumun kirlilik içeriği daha düşüktür. Erime sıcaklığının artırılması sürecinde, hidrojenin kalıntılara adsorbe olma olasılığı azalır; böylece alüminyum sıvısında hidrojenin daha fazla artma ihtimali azalır ve sıcaklık yükseldikçe alüminyum sıvısındaki hidrojen içeriği düşük tutulabilir. Alüminyum sıvısı arındırıldıktan sonra, bekletme süresinin uzamasıyla birlikte hidrojen emilim süreci artar ve kalıntılar kabarcık çekirdeklenmesinin temelini oluşturur. Akı giderici akı ile işlenen erimiş alüminyumda daha az kalıntı bulunur ve hidrojen emilim sürecinin ilerlemesi kolay olmaz. Isı koruma ve bekletme süresinin uzatılmasıyla erimiş alüminyumun hidrojen içeriği düşük tutulabilir.
