Amorf bir ateşaltı malzeme olan ateşaltı döküm malzemeleri, genellikle karmaşık şekil ve yüzeylere sahip parçalarda kullanılır; zira bu parçalar ateşaltı tuğla duvar örme yöntemine uygun değildir ve çalışma koşulları altında stabiliteyi sağlamak zordur. Ateşaltı döküm kaplamadaki çivilerin boyutu ve konumlandırılması.
Döküm kalıbı, çelik kalıba sabitlenmiş çiviler yardımıyla kabukla birleştirilir. Çimento endüstrisinde yaygın olarak kullanılan ısıya dayanıklı çelik çiviler V tipi, Y tipi ve L tipidir. Yaygın olarak kullanılan malzemeler arasında 1Cr18Ni19Ti ve Cr25Ni20 vb. bulunur.
Genel olarak, çelik çiviler 1Cr18Ni19Ti çelik çubuklardan üretilebilir. Malzeme seçimi yapılırken, malzemenin yüksek sıcaklık mukavemetinin yanı sıra, yüksek sıcaklık koşullarında oksidasyon ve korozyona bağlı olarak malzemenin maruz kalacağı tahrip edici genleşme de dikkate alınmalıdır. Bazı düşük sıcaklıklı parçalardaki sıradan çelik çubuklar çalışma sıcaklıklarında mukavemet gereksinimlerini karşılayabilse de, oksidasyon ve korozyonun neden olduğu oksit kabuğu, büyük genleşme gerilimi oluşturabilir ve refrakter döküm malzemelerinin şişmesine neden olabilir. Özellikle kömür enjeksiyon boruları ve fırın ağzı parçaları gibi yüksek sıcaklıklı alanlarda, kazıma çivilerinin imalatında daha yüksek sıcaklık mukavemetine sahip Cr25Ni20 sınıfı ısıya dayanıklı çelik kullanılmalıdır.
Düzlemde, çiviler kenar uzunluğu yaklaşık 500 mm olan iki kare sistemine göre dağıtılmıştır. Bir karenin kenarındaki çivilerden herhangi biri, diğer karenin merkezinde de yer almaktadır. İki sistemin genişleme yüzeyleri birbirini dışlar. Dikey. Farklı şekillere sahip yüzeyler için, düzlem üzerindeki çivilerin dağılımı da dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, kaplamanın tasarımı ve üretim süreci sırasında kaplama malzemesinin yükü de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu durum, çivilerin düzenlenme yönünün düzlemden farklı olmasına neden olabilir. Bir fark vardır ve çiviler arasındaki mesafe kısalır. Nihai kaplama kaplamasında aksi belirtilmedikçe, çiviler kabuğa kaynaklanır.
Çivinin boyutu uygun olmalı ve çivinin baş kısmında, parçalanmaya karşı yeterli bir direnç alanı sağlamak için belirli bir açıklık bulunmalıdır. Çivi belirli bir yükseklikte kalmalıdır. Yükseklik yetersiz olursa, yüzeydeki döküm malzemesi etkili bir şekilde korunamayacak ve ilk olarak düşecektir. Perçin çok yüksek olursa, erken yanmaya ve aşınmaya neden olur, dolayısıyla refrakter malzemenin takviye işlevi zamanından önce kaybedilir. Çivi başının arkasında 25~30 mm kalınlığında bir koruyucu tabaka bulunmalıdır.
Dökümden önce tüm spatulalar asfalt boya ile kaplanmalı veya plastik filmle sarılmalıdır. Bu malzemelerin yanmasıyla oluşan boşluk, ısı nedeniyle genleşen spatulaların döküm malzemesine zarar vermemesini sağlayabilir.
Katılaşma sırasında büzülme ve ısıtma sırasında genleşme nedeniyle döküm malzemelerinin hasar görmesini önlemek amacıyla, geniş döküm malzemesi alanlarında, belirli bir uzunluk ve genişliğe sahip hücrelere bölünerek sırayla döşeme işlemi gerçekleştirilmelidir (her bir hücrenin alanı 1,5 m² içinde olmalıdır); bu hücreler inşaat derzleri ile birbirinden ayrılmalı ve bunların içine refrakter lifler doldurularak fiili genleşme derzleri ve çatlama kontrol derzleri oluşturulmalıdır. Genleşme derzleri ve çatlama kontrol derzleri, önemli veya zayıf kısımlardan ya da ana gerilme taşıyan kısımlardan uzak tutulmalıdır.
Her bir bölgedeki refrakter döküm malzemeleri tek seferde dökülmelidir. İki kez dökülürse, iki döküm malzemesi tabakası arasındaki yapışma mukavemetini sağlamak zorlaşır.
Kaplamanın yüzeyi pürüzsüz ve düz olmalıdır. Pürüzlü yüzeyler, istenmeyen malzeme birikimine neden olabilir ve bu da tıkanmaya yol açabilir. Tıkanmaya yatkın koni kısmına özel dikkat gösterilmelidir. Duvar kalıpları yeterli mukavemete, güvenilir desteğe ve pürüzsüz bir yüzeye sahip olmalıdır. Çelik kalıplar ayırıcı madde ile kaplanmalı, ahşap kalıplar ise su geçirmez boya ile kaplanmalı veya doğrudan ince bir film tabakası ile kaplanmalıdır.
