Erimiş Alüminyum Döküm Seviyesini Kontrol Etmeye Yarayan Ön Kutusu

Ön hazne aslında bir ara haznedir. İki birbirine bağlı hazneden oluşur. Dış kabuk çelik sacdan yapılmış olup iç kaplama kaynakla birleştirilmiştir; kabuk ise alüminosilikat kil veya asbest yünü gibi ateşe dayanıklı malzemeden yapılmıştır. Döküm haddeleme sürecinde, sıvı depolanır ve belirli bir seviyede tutulur; böylece döküm haddeleme alanına sürekli olarak erimiş alüminyum beslenir. Temel işlevi, besleme nozulundan hadde aralığına akan erimiş alüminyumun basıncını kontrol etmektir; başka bir deyişle, akış kontrol kutusundaki erimiş alüminyumun nispeten sabit bir yükseklikte tutulması gerekir. Farklı metal türlerine, şerit kalınlığına, döküm sıcaklığına ve döküm hızına göre, ara kabın sıvı seviyesi farklı yüksekliklerde kontrol edilmelidir.

Ön Kutu

Günümüzde, ara haznenin sıvı seviye kontrolünde çoğunlukla iki aşamalı kontrol sistemi kullanılmaktadır; yani, ön haznedeki sıvının kontrol doğruluğunu etkin bir şekilde sağlamak amacıyla alüminyum seviyesi, delikli seviye kontrol cihazı ve ara hazne seviye kontrol cihazı tarafından kontrol edilmektedir. Yatay (± 1 m). Dikey olarak yönlendirilen şamandıra, hassas bir konuma manuel olarak ayarlanabilir. Şamandıranın yükseklik konumu darbe şeklinde algılanır ve algılama sonucu delikli seviye kontrol sistemine gönderilir. Delik kontrol deliğinin hareketi, deliğin yüksekliğini kontrol etmek için elektrikli aktüatör tarafından gerçekleştirilebilir. Ön tank, ön tank seviye kontrol cihazı ve sıvı seviyesi alarm cihazı ile donatılmıştır. Ön tankın otomatik sıvı seviyesi kontrolünü, gerçek sıvı seviyesinin otomatik olarak görüntülenmesini ve aşırı sıvı seviyesi alarmını gerçekleştirebilir.

...'nin sıvı seviyesi dağıtıcı Denge durumundayken, ön haznedeki sıvı kolonunun hidrostatik basıncı, alüminyum sıvısı üzerindeki oksit tabakasının ek basıncına eşittir. Sonuçlar, ön haznenin yüksekliğinin, nozul silindiri ile döküm arasındaki oksit tabakasının yarıçapına denk geldiğini ve dökmeme ile haddeleme işleminin dinamik dengesini koruduğunu göstermektedir; böylece döküm ve haddeleme işlemleri devam edebilir.

Tundişin sıvı seviyesi düşük olduğunda, nozul silindirleri arasındaki oksit tabakasının yarıçapı artar, oksit tabakası uzar ve tabakanın kendisi küçük bir gerilime maruz kalır; bu nedenle kolayca hasar görmez. Bu durumda, levhanın yüzey kalitesi daha iyidir. Ancak, alüminyum seviyesi belirli bir dereceye kadar düşüktür ve metal beslemesinin yetersizliği nedeniyle levha yüzeyinde boşluk kusurları oluşma eğilimi görülür.

Tundişin sıvı seviyesi yüksek olduğunda, eriyik üzerindeki hidrostatik yükseklik de yüksektir; yani statik basınç ne kadar büyükse, eriyik oksit tabakasının yarıçapı o kadar küçük olur ve oksit tabakası o kadar ince olur. Oksit tabakası belirli bir değerin altına düştüğünde, oksit tabakası tahrip olur, levhanın yüzeyi oksitlenir ve hafif bir yerde kıvrılır; ciddi durumlarda ise döküm ve haddeleme işlemleri kesintiye uğrar.