Dökümhane akısı, esas olarak klorür ve florür tuzları ile diğer katkı maddelerinin bir karışımıdır. Genel olarak, kaplama akısı düşük bir yüzey gerilimi ve düşük bir erime noktası gerektirir; cüruf giderimi için kullanılan akı ise erimiş alüminyum için yüksek bir yüzey gerilimi, oksitlenmiş cüruf için ise düşük bir yüzey gerilimi gerektirir; Arıtma akışkanının alümina için iyi bir adsorpsiyon kapasitesine sahip olması gerekir ve aynı zamanda alümina için belirli bir çözme kapasitesine de sahip olması gerekir; daha fazla gaz giderimi için akışkanın uygun bir gaz üretim hızına sahip olması da beklenir, vb.
Dökümhane Flaksının üretim yöntemi, öncelikle flaksın kimyasal bileşimine bağlı olmalıdır. Fiziksel özelliklerine göre flakslar iki kategoriye ayrılabilir: eritme flaksı ve uçucu flaks. Genel olarak, eritme akışkanının üretimi için eritme yönteminin kullanılması en uygunudur; uçucu akışkan veya uçucu bileşenler içeren akışkanlar ise genellikle karıştırma yöntemiyle üretilir. Granül akı, eritme yöntemiyle üretilir; bu yöntem, akının bileşiminin homojen olması, erime noktasının düşmesi, suyun giderilmesi, akışkanlığın iyileştirilmesi ve etki süresinin uzatılması açısından şüphesiz faydalıdır.
Dökümhane Akı Özellikleri
Çalışma sıcaklık aralığı içinde, erimiş alüminyuma zarar verecek hiçbir kimyasal reaksiyon meydana gelmez.
İyi arıtma özelliklerinin yanı sıra cüruf oluşturma özelliklerine ve metal safsızlıklarını gidermek için gerekli performansa sahiptir.
Erime noktası, erime sıcaklığından daha düşüktür ve sıvı halde iyi bir akışkanlığa sahiptir.
Erimiş alüminyumdan kolayca ayrılır ve fırın duvarına ve aletlere yapışmaz.
Yoğunluğu, çalışma sıcaklığında erimiş alüminyumun yoğunluğundan daha düşüktür.
Doğru rafine etme sıcaklığının, rafine edici maddenin miktarının ve doğru ekleme yönteminin seçilmesi, rafine etme etkisini artırabilir.
Arıtma sıcaklığı artırıldığında, akışkanın yüzey gerilimi azalır, oksitlenmiş kalıntıların ıslanabilirliği artar ve adsorpsiyon ile cüruf giderme etkisi güçlenir. Aynı zamanda, akışkanın kalıntıları çözme kabiliyeti artar ve akışkan ile eriyik arasındaki kimyasal etkileşim güçlenir. Eriyik viskozitesi azaldıkça, kalıntıların yukarı ve aşağı hareketi kolaylaşır; bu da arıtma etkisini iyileştirmeye yardımcı olur.
Buna ek olarak, eriyik içine akı eklendiğinde, sadece büyük miktarda çözünme ısısını emmesi gerekmekle kalmaz, aynı zamanda bazı florürlerin ayrışması ve alüminyum florür oluşumu da endotermik reaksiyonlar olduğundan, daha yüksek bir arıtma sıcaklığı tercih edilmelidir. Elbette, daha yüksek sıcaklık eriyik maddenin oksidasyon ve gaz emme eğilimini artıracağından, sıcaklık uygun şekilde seçilmelidir. Genellikle, sıcaklık akı arıtma 730-750 ℃'dir.
